![](image/i-nobody.gif)
ฟีลิปดา
14 พ.ค. 55
เวลา 9:12:21
พิมพ์
แจ้งลบ
ส่งหาเพื่อน |
สวัสดีเช้าวันจันทร์ที่ ๑๔ พฤษภาคมค่ะ
ตอนนี่แรลลี ๑๒ ของเราก็มาถึงครึ่งทางแล้วนะคะ แต่วันนี้แวบไปที่กระดานแรลลี ว้าวววววว มีเรื่องเขียนจบแล้วค่ะ หันกลับมามองตัวเอง รักเธอ...วิรงรอง ส่งเข้าแรลลีเป็นครั้งที่สองแล้ว วิรงรองก็ยังจัดกระเป๋าเดินทางไม่เสร็จเสียที ฮ่าๆๆๆ เห็นมีคนจบแล้วอย่างนี้ ไฟลุก ต้องหันกลับมาจัดกระเป๋าวิรงรองต่อแล้ว อย่างน้อยให้ได้ขึ้นรถเสียทีสำหรับแรลลีนี้ ฮ่าๆๆๆ ไม่แน่อาจจะเป็นม้ามืด เข้าเส้นชัยแบบมืดๆ เพราะยังเหลือเวลาตั้ง เดือนครึ่ง ^--^
พวกเราเวลาเขียนนวนิยาย เคยมีฉากเด็ด ที่ตั้งใจเอาไว้ว่า ฉากนี่ล่ะ คนอ่าน จะต้องกลับมาอ่านอีกแน่ๆ บ้างไหม (พี่ฟีไม่รับคำตอบแบบธรรมดาๆ ว่า ทุกฉาก นะคะ ฮ่าๆๆ ) ก็ไม่จำเป็นว่าจะต้องเป็นฉากใหญ่โตทุ่มทุนสร้าง แต่จะเป็นฉากที่คนอ่านเข้าถึงอารมณ์ของตัวละคร อ่านนวนิยายบางเล่มเราอ่านจบแล้ว เราอยากกลับมาอ่านใหม่อีกครั้ง และบางครั้งเราก็อ่านเจาะเพียง..ฉากที่เราชอบคิดถึงจำได้เท่านั้น ... นั่นแหละที่พี่ฟีหมายถึง ฮ่าๆๆๆ
ชีวิตเราอาจจะทำอะไรไปได้เรื่อยเปื่อย แต่ในนวนิยาย... เราจะให้ตัวละครของเราเล่นเองแบบเรื่อยเปื่อยไม่ได้ค่ะ เราต้องมีการกำหนด เหตุการณ์ให้เขาเล่น แต่เราจะไปถึงเหตุการณ์ ณ ตอนนั้น ก็อย่าลืม เหตุการณ์ก่อนหน้า และหลังจากฉากนั้น ด้วย เข้าและออก ซีน ที่สำคัญ มันต้องมีการจัดฉากขึ้นมาก่อนค่ะ
หนังสือบางเล่ม คนอ่านอาจจะตรงดิ่งเข้าไปได้ความตื่นเต้นสงสัยเร้าใจน่าติดตาม และเมื่อรู้แล้ว ก็วางและผ่านเลย แสวงหาไปข้างหน้าเรื่อยๆ แต่บางเล่ม อยากจะกลับมาอ่านซ้ำ หรือเจาะอ่านเฉพาะตอนที่ชอบ มันเหมือนเป็นการพิมพ์ซ้ำครั้งที่สองสามสี่ห้า ในใจคนอ่านนะ พวกเราเตรียมฉากสำหรับคนอ่านอยากลับมาอ่านซ้ำแล้วยัง ^--^
เราตั้งเป้า เพื่อจะเขียนให้ได้อย่างนั้น เพื่อพัฒนาตัวเราเอง ส่วนคนอ่านจะอ่านแล้ว รู้สึกอย่างเราหรือเปล่าก็เป็นอีกเรื่องค่ะ
มีความสุขกับการอ่านการเขียนนะคะ ฟีลิปดา ^--^
|